متروی نیویورک 122 ساله شد: خط 9.1 مایلی و 28 ایستگاهی که در چنین روزی در سال 1904 افتتاح شد.

متروی نیویورک امروز ۱۲۲ ساله شد. در 27 اکتبر 1904، شرکت حمل و نقل سریع اینتربورو (IRT) خط زیرزمینی را افتتاح کرد که پایه و اساس سیستم امروزی شد: 28 ایستگاه در طول مسیری 9.1 مایلی از طریق منهتن.

اولین قطاری که شهردار رانده شد

ساعت 2:35 بعد از ظهر در آن روز، شهردار جورج بی مک‌کلن جونیور کنترل قطار افتتاحیه ایستگاه شهرداری را در دست گرفت. او قرار بود فقط به صورت تشریفاتی رانندگی کند، اما تا خیابان 103 در کنترل باقی ماند. ساعت 7 بعد از ظهر این خط برای یک نیکل به روی عموم باز شد و بیش از 100000 نفر برای سوار شدن در روز اول پول پرداخت کردند.

مسیر اول از تالار شهر در منهتن پایین تا ترمینال گراند سنترال، از غرب در امتداد خیابان 42 تا میدان تایمز، سپس از شمال به خیابان 145 و برادوی در هارلم ادامه داشت. این شبکه به سرعت رشد کرد: برانکس در سال 1905، بروکلین در سال 1908 و کوئینز در سال 1915.

آزمایش قبلی با نیروی هوا

اهالی نیویورک در واقع 34 سال قبل از افتتاح مترو زیرزمینی سوار شده بودند. در 26 فوریه 1870، مخترع آلفرد الی بیچ از ترانزیت پنوماتیک ساحلی در زیر برادوی پرده برداری کرد: یک ماشین سواری تکی که از طریق هوا از طریق تونلی به طول حدود 312 فوت عبور می کرد، با ایستگاهی مجهز به لوستر، یک پیانوی بزرگ و یک فواره مملو از ماهی قرمز. هرگز به یک شبکه سراسری شهر تبدیل نشد، اما صفحه اول داستان زیرزمینی نیویورک را نوشت.

122 سال بعد

امروزه مترو دارای 472 ایستگاه است و یکی از معدود سیستم های حمل و نقل سریع در جهان است که 24 ساعت شبانه روز کار می کند. نمایشگاه اصلی، ایستگاه شهرداری، در پایان سال 1945 بسته شد، زیرا سکوی کوتاه و منحنی آن نمی توانست قطارهای طولانی تری را در خود جای دهد. طاق ها و لوسترهای کاشی گوستاوینو باقی مانده اند و 6 قطار در مرکز شهر همچنان از آن عبور می کنند. از اولین سواری نیکل گرفته تا نبض روزانه شهر، آن خط 9.1 مایلی همچنان ریتم نیویورک را تنظیم می کند.