مکرون پس از یک روز از بدترین ناآرامی‌ها در سال‌های اخیر، فرانسه را مورد خطاب قرار می‌دهد و با از سرگیری درگیری‌های پاریس قول داد که عدالت را قطعی کند.

عوارض

وزیر کشور لوران نونیز از دستگیری بیش از 2000 نفر در سراسر کشور (557 در بازداشت در منطقه پاریس، از جمله 151 کودک خردسال، به گفته دادستان پاریس) و بیش از 600 پلیس، ژاندارم و آتش نشان مجروح شدند. یک معترض در جریان تظاهرات روز شنبه پاریس بر اثر ایست قلبی جان باخت. فدراسیون بازرگانی حدود 1500 مغازه دار را به طور مستقیم تحت تأثیر قرار می دهد که خسارت آنها به صدها میلیون یورو می رسد. الکساندر بومپارد، مدیر عامل کارفور گفت 50 فروشگاه آن آسیب دیده و 20 فروشگاه غارت شده است.

ساختمان شهرداری 143 ساله لیموژ روز شنبه به دلیل آتش‌سوزی تا حد زیادی ویران شد و شهردار گیوم گورین تهدید کرد در صورت تامین نشدن بودجه بازسازی، استعفا خواهد داد. بیش از 100 مغازه در بوردو غارت شد، جایی که جمعیتی نقابدار نیز به اقامتگاه فرماندار حمله کردند. شهردار مارسی بنویت پایان از کمک مالی اضطراری برای مشاغل آسیب دیده خبر داد. ارقام رسمی شرکت کنندگان در روز شنبه را 550000 نفر در سراسر کشور (110000 در پاریس) اعلام کردند. سازمان دهندگان ادعا می کنند 800000.

آنچه مکرون گفت

مکرون در نطقی که از دفترش در الیزه ضبط شد، لحن شدیدی داشت: او آتش زدن تالار شهر لیموژ، آسیب در لیون، نفوذ به ساختمان شهرداری مارسی و حمله به محل سکونت فرماندار بوردو را محکوم کرد و گفت هیچ چیز نمی تواند چنین اعمالی را توجیه کند. او بین تظاهرکنندگان با مطالبات مشروع و کسانی که ویران کردند، در هم شکستند و غارت کردند مرز کشید و گفت که این دو هرگز نباید اشتباه گرفته شوند و جناح های چپ افراطی را که جنایتکاران به آنها ملحق شده اند مقصر دانست و قول داد که مسئولان با عدالت قاطعانه روبرو شوند.

وی همچنین اعلام کرد که بخشداران به همراه شهرداران اقدامات حفاظتی را اتخاذ خواهند کرد، با جوانان بسیج شده به مدت یک ماه تماس گرفتند و خواستار برگزاری مناظره آرام ریاست جمهوری شش ماه قبل از انتخابات شد. قبل از سخنرانی، او در ساعت 5:30 بعد از ظهر با نخست وزیر سباستین لکورنو و وزرای مربوطه دیدار کرد. لکورنو روز دوشنبه ساعت 10 صبح یک گروه بحران بین وزارتی را تشکیل خواهد داد. مکرون به سفر دوشنبه تا چهارشنبه خود به چهار کشور خلیج فارس ادامه می دهد.

پس زمینه

این جنبش ماه گذشته به دلیل وخامت شرایط مدارس و کمبود معلم در حومه‌های طبقه کارگر آغاز شد و سپس به اعتراض گسترده‌تری علیه نابرابری، ریاضت اقتصادی و افزایش هزینه‌های زندگی تبدیل شد. اتحادیه ها خواستار ادامه بسیج، از جمله اقدام در 5 نوامبر شده اند.